Kontaktul. Gagarina 11, 87-100 Toruń
tel.: +48 56 665 60 35
e-mail: innowacje@umk.pl


 

PRZEDSIĘBIORCZA UCZELNIA, PRZEDSIĘBIORCZY PROFESOR, PRZEDSIĘBIORCZY STUDENT - KTO TO?

Przedsiębiorczy student

Przedsiębiorczy student to student, który łatwiej znajduje dla siebie pracę, albo sam ją sobie zorganizuje. W sytuacji wysokiego bezrobocia, i to również wśród absolwentów wyższych uczelni, jest to istotny czynnik decydujący o karierze zawodowej. Aby jednak myśleć o stworzeniu własnej firmy, trzeba posiąść wiedzę na temat kroków prawnych i administracyjnych do niej prowadzących, a przede wszystkim posiadać świetny pomysł, determinację i środki na jego realizację. Uczelnia wyższa ma, jak się wydaje, obowiązek wyposażyć przyszłego absolwenta w podstawową wiedzę, jaką powinien posiadać przyszły przedsiębiorca. I to zarówno absolwenta chemii, fizyki i biologii, jak i psychologii, socjologii czy zarządzania. Można i trzeba organizować dla studentów i doktorantów konkursy na dobre pomysły lub plany biznesowe na zorganizowanie przedsięwzięcia gospodarczego i wspomagać etap krystalizacji przedsiębiorczej postawy absolwenta czy doktoranta – podstawy biznesu. Staże absolwenckie oraz praktyki studenckie w przedsiębiorstwach to kolejna szansa i pomoc studentom/absolwentom, aby odnaleźli się na rynku pracy. Nie są to może rozwiązania innowacyjne, ale na pewno nakierowane na kształtowanie przedsiębiorczej postawy młodzieży akademickiej.

Przedsiębiorczy profesor

Przedsiębiorczy profesor wg opinii środowiska, świadczy swoje usługi dydaktyczne na 2-3 dodatkowych etatach na innych uczelniach (najczęściej prywatnych). Bardziej przedsiębiorczy utworzyli nowe prywatne uczelnie. Przedsiębiorczość tego typu nie jest zazwyczaj mile widziana przez kolegów – pracowników uczelni (którzy często sami tego nie potrafią i po ludzku zazdroszczą) oraz władze uczelni. Czy możemy traktować ją jak coś nagannego? Trudno o jednoznaczną odpowiedź. Wszystko zależy od poziomu świadczonych usług edukacyjnych (na wszystkich etatach), stopnia identyfikacji interesu pracownika z interesem macierzystej uczelni, poczucia lojalności. Z drugiej strony, brak jasnych i jednoznacznych uregulowań prawnych oraz zapisów w statutach uczelni umożliwia rozwój takiej „przedsiębiorczości”. Samodzielny pracownik naukowy musi być przedsiębiorczy, aby zdobyć środki na prowadzenie badań – musi być menedżerem zespołu, organizować kadrę, badania i środki na nie, pisać projekty, aplikacje i raporty. W coraz większym stopniu (co wzbudza mieszane uczucia) jego sprawność organizacyjna decyduje o sukcesie zawodowym; także kontakty z gremiami (lobbing), od których zależy dotacja są coraz istotniejsze. W sytuacji malejących od lat nakładów na badania i rozwój ze środków budżetowych konkurencja pomiędzy zespołami badawczymi gwałtownie wzrasta, a brak jednoznacznej polityki naukowej kraju prowadzi do finansowania badań nie zawsze na wysokim poziomie, a nawet niepotrzebnych. Przedsiębiorczy pracownik uczelni będzie poszukiwał również środków pozabudżetowych z przemysłu, projektów badawczych finansowanych przez UE, czy międzynarodowe koncerny. Ale do tego nie wystarczy tylko zwyczajna przedsiębiorczość; trzeba prowadzić badania zorientowane na praktyczne rezultaty i to na światowym poziomie. Przedsiębiorczy profesor, zajmujący się problematyką zbliżoną do gospodarki może sprzedać swój wynik pracy. Często jednak nie podejmuje ryzyka sprawdzenia się na prawdziwym rynku z obawy przed efektem wdrożenia (lub brakiem efektu) nowego rozwiązania. Bezpieczniej i wygodniej zasiąść w fotelu na konferencji naukowej w dalekim, najlepiej w miarę egzotycznym kraju, albo opublikować wyniki badań w mniej lub bardziej rozpowszechnionym czasopiśmie. Tym bardziej, jeśli uda się relatywnie łatwo zdobyć kolejną dotację na prowadzone badania. Istnieje jednak realne zagrożenie, że tych środków może zabraknąć.

Przedsiębiorcza uczelnia

Uczelnia też może być przedsiębiorcza. W pierwszej kolejności zadbano o miejsce dla nauczania przedsiębiorczości w programach edukacyjnych oraz w programach szkoleniowych dotyczących studentów i pracowników. W takiej uczelni jest odpowiedni klimat i przestrzeń, czyli sprzyjająca kultura dla rozwoju przedsiębiorczości studenckiej i pracowników. Efektywnie działają komórki i jednostki organizacyjne wspierające transfer technologii i przedsiębiorczość. Prowadzone są badania ukierunkowane na potrzeby gospodarki i społeczności lokalnej. Wyniki tych badań mogą być wdrażane przez uczelnię ale również przez firmy odpryskowe spin-off. Stosownie do wielkości uczelni efektywność tych działań wspomagają uczelniane systemy informatyczne, zapewnienia jakości kształcenia, badań i transferu technologii, zapewnienia jakości obsługi administracyjnej oraz inne wdrażane autonomicznie przez wydziały stosownie do potrzeb. Uczelnia przedsiębiorcza ma określoną misję, strategię i plany działania w których kształcenie, badania oraz transfer technologii mają jednakowy priorytet. Jest to tzw. „uniwersytet trzeciej generacji”.