Kontaktul. Gagarina 11, 87-100 Toruń
tel.: +48 56 665 60 35
e-mail: innowacje@umk.pl


 

UMOWA LICENCYJNA A INNE UMOWY

Umowa licencyjna

Umowa licencyjna jest umową o korzystanie z utworu. Właściciel autorskich praw majątkowych nie przenosi na inną osobę swych praw, lecz jedynie daje jej upoważnienie do wykorzystania dzieła w określony sposób, w określonym czasie, za stosownym wynagrodzeniem (tzw. opłata licencyjna) lub nieodpłatnie.. Jest to więc umowa o charakterze zobowiązującym, bez skutku rozporządzającego. Licencja może być ustanowiona dla: utworu, czyli każdego przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze, artystycznego wykonania utworu, utworu audiowizualnego, programu komputerowego, fonogramu, wideogramu, wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego oraz topografii układu scalonego.

Podobieństwa:

  • Tak samo jak umowa franchisingu, umowa licencyjna należy do klasy umów nienazwanych.
  • Zawiera upoważnienie do korzystania z określonego dobra, gdzie obie stronyumowy zobowiązują się do spełniania ustalonych świadczeń. Umowa licencyjna w swojej treści zawiera upoważnienie do korzystania z określonego dobra, przy czym obie strony umowy zobowiązują się do spełniania ustalonych świadczeń. Licencjodawca ma umożliwić korzystanie z przedmiotu licencji, a licencjobiorca przede wszystkim zapłacić wynagrodzenie
  • Obie umowy posiadają element zezwolenia na korzystanie z prawa. Umowa franczyzowa także zawiera element zezwolenia na korzystanie z prawa (przede wszystkim ze znaku towarowego oraz know-how), a mimo to nie jest możliwe utożsamianie obu tych umów. Jednak umowa franczyzowa jest umową obszerniejszą. Oprócz elementów licencyjnych zawiera również inne, tak samo doniosłe dla określenia wzajemnych praw i obowiązków stron postanowienia dotyczące np. dostaw, zatrudniania i szkolenia pracowników, udzielania pomocy, czy adaptacji lokalu.

Przekazanie ograniczonej wiedzy

Licencjodawca przekazuje z reguły ograniczoną wiedzę na temat prowadzonego biznesu. Przeważnie nie stawia dodatkowych wymagań i nie udziela pomocy, nie jest zobowiązany do organizacji szkoleń, które są obowiązkiem franczyzodawcy, nie przekazuje pełnej koncepcji przedsiębiorstwa, standardu produktu, sposobu sprzedaży, organizacji i wystroju punktu sprzedaży itp., które to elementy Przy kontrakcie licencyjnym licencjobiorca zobowiązuje się do sprzedaży towarów dostarczanych przez licencjodawcę, w zamian za to otrzymuje prawo do bezpłatnego korzystania ze znaku towarowego. Biorca nie jest zmuszany do tak wielu wyrzeczeń, jak przy systemie franczyzy, nie ogranicza się jego inwencji i wymaga znacznie mniejszego wkładu finansowego.

Pasywna i aktywna rola

Kolejną różnicą jest aktywna rola franczyzodawcy, któremu przysługują szerokie uprawnienia kontrolne w stosunku do franczyzobiorcy wynikające z dbałości o jednolitość systemu i wizerunku sieci, a nie tylko z dbałości o prawidłowe korzystanie z udzielonej licencji. Natomiast rola licencjodawcy jest pasywna, ponieważ jest on przede wszystkim zainteresowany otrzymywaniem opłat licencyjnych a nie budowaniem stałej współpracy w ramach systemu franczyzowego. Ponadto franchising charakteryzuje się bardzo ścisłymi powiązaniami między stronami, które współdziałają ze sobą w celu osiągnięcia sukcesu ekonomicznego.

Umowa franszyzy a umowa sprzedaży

Według art 535 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

  • Podobieństwo danych umów polega na tym, że w umowie franczyzy mamy również do czynienia z dostarczaniem przez franczyzodawcę surowców, produktów a także objętych jego działalnością towarów lub materiałów uzupełnianych zwykle o know-how, prawo używania znaku towarowego itp. w zamian za opłatę i zobowiązanie się franczyzobiorcy do zaopatrywania się u franczyzodawcy.
  • Istotną różnicą pomiędzy umowami jest jednak to, iż zawarcie umowy franczyzowej nie jest warunkiem wystarczającym do przeniesienia własności rzeczy z dawcy na biorcę (przede wszystkim tych, które mają być dostarczone w przyszłości). Własność będzie przeniesiona na podstawie jednostkowych umów o charakterze umowy sprzedaży bądź dostawy. Dzieje się to w toku funkcjonowania współpracy gospodarczej między podmiotami. Nie można utożsamiać umowy sprzedaży z umową franczyzy również dlatego, że wskutek umowy sprzedaży nie dochodzi do definitywnego transferu praw z dawcy na biorcę. Również umowa sprzedaży w odróżnieniu od umowy franczyzy jest umową nazwaną i nie koniecznie dwustronnie profesjonalną.

Umowa franchisingu a umowa dealerska

Umowa dealerska, nazywana również umową dystrybucji wyłącznej. Wykształciła sie ona jako umowa zaangażowanego pośrednictwa handlowego mająca na celu stworzenie sprawnego systemu dystrybuowania towarów za pośrednictwem podmiotów zewnętrznych. Zgodnie z umowa dealerska, dostawca zobowiązuje się do współpracy poprzez dostarczanie mu na zasadach określonych umową dealerską towarów, zapewniając jej przywilej wyłączności zaopatrywania się, dealer natomiast zobowiązuje się je nabyć celem ich dalszej sprzedaży przy przestrzeganiu know-how producenta w zakresie prowadzonej przez niego działalności, zapewniając mu jednocześnie utrzymanie i dalszy rozwój jego pozycji rynkowej. Umowa dealerska jest umową nienazwaną, dwustronnie profesjonalną, konsensualną i wzajemnie odpłatną.

Podobieństwa

  • Obie umowy należą do kategorii umów nienazwanych i dwustronnie profesjonalnych;
  • Czerpanie korzyści z kooperowania z podmiotem o silnej pozycji rynkowej;
  • Objęcie umową towarów już posiadających renomę na rynku;
  • Stałość współpracy pomiędzy stronami umowy.

Różnice

Istotną różnicę pomiędzy umową dealerską a umową franczyzową stanowi ich zakres przedmiotowy. Umowa dealerska reguluje jedynie kwestie dotyczące dystrybucji towarów, natomiast istotą umowy franczyzowej nie jest dostarczanie towarów w celu ich dalszej odsprzedaży, a uprawnienie i jednocześnie obowiązek franczyzobiorcy do korzystania z całego pakietu franczyzowego franczyzodawcy. Na taki pakiet składają się, między innymi, oznaczenia przedsiębiorstwa, wiedza i doświadczenie (know-how) oraz wsparcie ze strony franczyzodawcy – czyli cała metoda prowadzenia biznesu opracowana przez franczyzodawcę.